Bulutların güneşle dans ettiği bir günden merhaba…Bugün memleketteki son günüm. Kısa sürede zamanın nasıl aktığını gerçekten anlayamadım. İki etkinlik, bir sürü toplantı, görüşmeler… 

Günler koşturmayla geçse de sevdiklerinle olan zaman bir başka oluyor. Onlarla aynı sofrada oturmak, aynı yemeği paylaşmak, aynı anıya gülmek… Zamanı tüketmenin değil, belki de en doğru şekilde değerlendirmenin hali bu.

Dün akşam da öyle bir sofradaydık.Konu konuyu açtı… Kitaplardan girdik, hayata bakış açılarımızdan çıktık. Mühendislikte ispata gerek var mıdan, eğitim sistemi eleştirilerine derken bir anda travmalara kadar uzandık. Her şey vardı masada. Biraz bilgi, biraz yorum, biraz da doğaçlama… İşin felsefesini yapmak keyifliydi açıkçası. Tabii dilimizin döndüğü, bilgimizin yettiği kadar diyelim. Sonra taşlamayın :_)

devamını oku>>

Güneşli bir günden sana merhaba sevgili okuyucu…Ki burada zor bulunan bir şeydir, kıymetini bil lütfen :_)

Dakikaların saatleri, saatlerin günleri, günlerin ayları kovaladığı bir yıldan… belki de bir ömürden tekrar merhaba.

Nehir kenarında, güneşin tam altında yazıyorum bu satırları.Ama biraz da… şu güzel havanın değerini ancak böyle anlarda anlayan zihnime,akan suya karşı ayaklarını uzatıp demir sandalyede uyuşmanın ne demek olduğunu öğrenen bedenime ve sessizce geçip giden günlere yazıyorum…

devamını oku>>