Bugün biraz kendi işimle alakalı bir şeyler yazmak istedim. Normalde burada daha çok kitaplardan, hayattan, kafama takılan küçük meselelerden bahsediyorum. Daha kişisel, daha iç dökme yazılar oluyor. Ama günün sonunda ekmeği kazandığım yer teknoloji :_) Özellikle de siber güvenlik ve yapay zeka tarafı.

Son zamanlarda yapay zeka ile alakalı okuduğum neredeyse bütün araştırmaların ortak bir tonu var: heyecandan çok endişe. Kimse artık “harika bir gelecek geliyor” diye anlatmıyor meseleyi. Daha çok “bu hız normal değil, insanlık tarihinde benzeri yok” cümleleri dönüyor ortalıkta. Hatta bazıları açık açık felaket senaryosu çiziyor. Garip olan şu ki, ben de o karamsar tarafta duruyorum.

devamını oku>>

Bugün bir istatistik gördüm. Akademik bir makalede değil, öylesine denk geldim işte; ama insanın zihnine çivi gibi çakılan cinsten. Şöyle diyordu:

Çocuğunuz 12 yaşına geldiğinde, onunla geçireceğiniz toplam zamanın %75’i bitmiş oluyor.
18 yaşında bu oran %90’a çıkıyor.
30 yaşında ise artık %95’i geride kalmış oluyor.

İlk okuduğunda insan "Abartı herhalde," diyor. Hani şu dikkat çekmek için uydurulan internet bilgilerinden biri sanıyorsun. Sonra durup kendi hayatımı düşündüm; rakamlar yavaş yavaş ete kemiğe bürünmeye başladı.

devamını oku>>